TAÑJARIQTIÑ TAĞDIRI

0 218

Türmede twğan tolğawlar

Qazaq elinen jıraqta ğumır keşken aqın­dar­dıñ şığarmaşılığı rwhanï­ bay­ qazı­na­mız­dıñ bölinbes bölşegi bolıp sanaladı. Twıp-ösken, tirlik etken qoğamdıq orta­sı­­nıñ sïpatı ärtürli bolğanına qaramastan olar söz öneri arqılı bizdiñ ädebïetimizdi barınşa damıttı. Atamekeninen tısqarı jerdi jay­la­ğan alıstağı ağayınnıñ orta­sın­da körkem sözimiz özgeşe ürdis­pen ilgerilegeni ras. Elge de­gen­ sağınış pen şeksiz mahabbat­ qan­das­ta­rı­mız­dıñ aqındıq önerine erekşe­ serpin bergeni anıq. Qazaqtıñ qay­ma­ğı buzıl­­mağan şuraylı tilin şeka­ra­nıñ­ arğı betine alıp ötken olar sol tildi boytumarday qas­ter­lep­ saqtadı. Sol tilmen jır kestelep, öleñ ördi. Söy­tip, jıraqta tütin tütetken qalıñ qazaq­tıñ arasınan aytwlı aqın­dar köptep şıqtı. Solardıñ işin­degi şoqtığı bïik söz jüy­rik­te­ri­niñ biri – Tañjarıq Joldıulı.

Bizdiñ elimizde Dwlat Babatayulı, Şortanbay Qanayulı, Murat Möñ­ke­ulı, Şäkärim Quday­­ber­di­ulı jäne basqa aqındardıñ şığar­­ma­­la­­­rın­­ ja­­rïya­­lawğa uzaq waqıt tïım salın­ğanı barşağa belgili. Olardıñ öleñ-tolğaw­la­rın «qapasqa qamalğan qazına» dep ata­dıq. Sonday-aq, ädebïet tarïhında jazğan dünïe­leri ğana emes, özderi de qapasqa qamalğan aqındar bar. Eger aqınnıñ jırları ğana emes onıñ özi de ult qazınası desek, jañağı tir­kesti Tañjarıqtıñ tulğası men tağdırına qatıs­tı qoldanwğa da bolar edi. «Ömirge kel­­ge­­nine bïıl 110 jıl tolğalı otır­ğan twma talant, qaysar qalamger Tañ­ja­rıq şığar­malarınıñ 80-90 pay­ı­zı türmede jazıl­ğan. Aqın – öz şığarmaşılığımen ömir­­baya­­nın tolıq jazıp ketken adam», – dey­di­ aqın ömiri twralı aytwlı şığarma jaz­ğan jazwşı Turlıbek Mämeseyitov. Tañ­ja­rıq­tıñ­ aqındıq tağdırınıñ özgeşe eken­digi osıdan-aq körinedi.

Tañjarıqtıñ tar qapasta twğan öleñderi elge arnaw, ultqa ündew, jaqsılarğa sälem jol­daw türinde jazıldı. Köbine-köp onıñ jır­la­rı­nıñ birqatarı kädimgi hat ülgisinde bolıp keledi. Ol türmeniñ tar böl­me­sinde qazaq jırınıñ besigin ter­betti. Azabı köp abaqtınıñ özin ult namısın qayraytın ulağattı sözdiñ ustahanasına aynaldırdı. Qatal jüye onıñ özin qïnağanımen öleñin öltire almadı. Aqınğa qorlıq pen zorlıq kör­set­ken azap mekeni onı şïrıqtırıp, jüreginen jır sawlattı. Türmede twğan jır­lar törtkül dünïege tarap jattı. Söytip, sol keze­ñi­niñ sïpatın däl tanıtatın, özgeşe jağ­day­da twğan, mazmunı bölek, rwhı bïik öleñ nus­qa­ları ömirge keldi. Sondıqtan, Turlıbek Mäme­seyitov mısalğa keltirip jür­gen «türme äde­bïeti» degen uğım­dı qaperge alıp, bul taqı­rıptı zerttey tüswge jol aşqan jön bolar.

Büginge deyin Tañjarıq aqınnıñ murasın elimen qawıştırıp, aqın­dıq­ tul­ğa­sın keñi­nen­ tanıtwğa Qur­manäli Ospanulı, Buqara Tış­qanbaev, Orazanbay Egewbay, Omar­ğa­zı Aytan­ulı, Qasımhan Wathanulı, Ğalım Qana­pïya­ulı, Tilewjan Saqalov, Turlıbek Mäme­seyit­ov, Düken Mäsimhan sïyaqtı aqın-jazw­şı­­lar men zerttewşi ğalımdar ülken üles qostı. Biri ädebïettanwda, ekin­şi­si körkem äde­bïet­te, üşinşisi kïno önerinde aqınnıñ bol­mıs-bitimin jan-jaqtı tulğaladı. Sonday-aq­ Jädï Şäkenulı, Biläl Qwanış, Erbol Al­şın­­bay sekildi qalamgerler de bul taqırıpqa bir­qa­tar maqalalar jazdı.

Tañjarıq şığarmaşılığın qazaq jur­tı­na keñinen tanıstırwğa äygili jazwşı Säbït Muqanov erekşe eñbek siñirdi. Ötken ğasır­dıñ­ elwinşi jıldarınıñ ayağında Qıtay saparınan oralğan Säbeñ halıqqa şıñjañdıq Tañjarıq aqın twralı tıñ mälimet berdi. Ol sol saparında janında erip jürgen Buqara Tışqanbaevtan jazıp alğan aqın öleñ­de­rin oqırmanğa usındı. Jazw­şı saparnama ülgi­sin­de jazılğan «Alıptıñ adımdarı» attı kita­bın­da­ «Halıq bostandığı üşin küres­ken adamdardan qolına tüsken kisige Şen­ Şï-cay bandalarınıñ qanday azap kör­set­kenine Şıñjañ aqını Tañjarıq Jol­dı­ulınıñ tömendegi öleñderi kwä», – dep tüyin­dep, aqın­nıñ uzaq tolğanısın mısalğa kel­ti­redi. Aqın­nıñ murasına ğana emes, tağ­dır-talayı­na, ömir tarïhı­na­ jiti üñiledi. «Bu­qa­ra­nıñ äyeli Sara – Tañjarıqtıñ twğan qızı ekeni esi­mizde. Ol budan toğız jıl burın opat bol­ğan­ äke­siniñ abaqtıda jatqan awır halin de, odan qutılğan qwa­nı­şın da esine tüsirgendey, jılap tur­dı», – deydi S.Muqanov.

Säbeñ Tañjarıq aqınnıñ ğumır keşken ölkesin aralap, jır jam­po­zı twralı derekterge molınan qanı­ğadı. Onıñ aqındıq qwatı, azamat­tıq­ tulğası, adamï tanımı jönin­de özindik oy tüyedi. Jır jüyriginiñ tağ­dı­rı­na da, twındılarına da basa köñil awda­ra­dı. Jazwşınıñ osı tolğanısı kita­bın­da bılayşa sïpat­taladı: «Birer kün bay bazar­dı­ da,­ Sayram mañındağı qazaq pen qal­­maq awıldarın da aralap, qızıq-qızmetin kör­­gen­nen keyin, biz Quljağa jürip kettik. Say­ram­dı qor­şa­­ğan tawdıñ Quljağa tüser aswın­ «Talqı» deydi eken. Özi bïikten tömen­ge quldıray tüsedi eken. Jol bere­tin jıra­nıñ atı – «Keñ say». Onıñ ön boyı qalıñ orman. Talqı aswınıñ qır arqasına tüser­de Buqa­ra­ maşïnanı toqtattı da mağan:

– Eger ruqsat etseñiz, Tañ­ja­rıq­tıñ Şen Şï-cay azabınan qutı­lıp kele jatıp, osı Talqı aswın körgende jazğan öleñin oqıp bereyin, – dedi.
– Hup, – dedim men. Ol oqï jönel­di».

Ol zamanda qazaqtıñ eñ köp oqı­la­tın qalamgeriniñ biri bolğan Säbït Muqanovtıñ nazarına ilingen Tañ­ja­rıq öleñderi el işine odan äri tarala tüsti.

Köz – qarawıl, qol – nöker

Äweli awıl moldasınan hat tanıp, keyin Qıtay mektebinde, Qazaqstanda Kegen, Narın­qol­ awdan­da­rında jeti jıldıq mektepte oqı­ğan Tañ­ja­rıq aqınnıñ Abay Qunanbaev, Şäkärim Qudayberdiulı, Ibıray Altıns­a­rïn,­ Mirjaqıp Dwlatov şığarmaşılığımen jaqsı tanıs bolğanı twralı aytılıp ta,­ jazı­lıp­ ta jür. Onıñ aqın retinde qalıp­­ta­­swına äsirese Abaydıñ ıqpalı basımıraq bolğanı öleñ-jır­la­rınan ayqın bayqaladı. Öleñ ölkesinde kimdi ülgi tutıp, ne üşin qadir­le­genin Tañjarıqtıñ özi de anıq aytadı («Sözderi basqa aqınnıñ mağan mälim, Qurt salğan şayday irip, bılğanadı. Bärin de Abay sözi basıp tüser, Bir parşa şetten alıp, qırnağanı»), sonday-aq onıñ ulı aqınğa eliktegeni jır örip, söz saptawınan da sezilmey qalmaydı («Sözi bar basqalardıñ jır­tıq jamaw, Jürekten äreñ şığar tır­na­ğanı»). Budan Abaydıñ belgili jır jüy­rik­terin sınğa alğan öleñi Tañjarıqqa ülgi bol­ğanın köremiz. Öz däwiriniñ qayğısı men qasiretin jüreginen ötkizgen aqın Abayşa tolğanıp, Abayşa torığadı. Tañjarıqtıñ muñ­-zarı eliniñ muñ-muqtajımen tolıq ündes­tik tabadı:

Bawırı bütin, bası aman,
Jılamağan pende joq.
İşim jalın örtengen,
Qayğım qattı zerteñnen,
Tabılar şïpa em de joq.

Aqınnıñ şığarmalarınan söz önerine degen­ talabı öte joğarı bolğanı bay­qa­la­dı. Ol sözine qulaq türetin alqalı toptı­ qadir­ley­tinin («Aytwğa dämsiz söz­di­ qor­ğa­na­mın, Bolmasa turğanım joq buldağalı»), öleñniñ ötkirligi özin de qulşındıratının («Tereñ söz tappağan soñ şerim şıqpay, Aşılmay jüregimde kir qaladı»), el aldında ärdayım kişilik tanıtatının («Sözimmen qate bolsa,­ ayıp etpe, Şeşennen söz, şeberden min qaladı») ünemi añğartıp otıradı.
Tañjarıq poezïyası kesteli tilimen, kör­kem­dik närimen erek­şe­lenedi. Tıñ teñew­ler,­ tosın tir­kes­ter, bederli balamalar, sonı swret­tew­ler aqın jırların ayşıqtay tüsedi. Tuğırlı til men mağınalı mazmunnıñ üyle­sim­di­ligi jır jüyriginiñ bedelin bïiktetip turadı. «Tawı – altın, tası – kümis, ağaşı – jez­,­ Swla­rı erkek qoydıñ sorpasınday» neme­­se «Ömirlik dos öziñe eñbek eter, Ayaq – at,­ köz­ – qarawıl, qolıñ – nöker. Mï – orda, oy – planşı, bastawşı – aqıl, Senimdi seri­giñ­ joq­ odan öter» degen öleñ tirkesteri arqı­lı Tañ­ja­rıq tınımsız izdenip, tınbay ilgeri­ley­ti­nin körsetti. Sonıñ arqasında özin ar­daq­ tut­qan el-jurtına özgeşe öleñ örimderi men oy oramdarın ükilep usındı:

Biletin saytan tilin qayran jastıq,
Jın tili – salğan äniñ, şertken küyiñ.
Osınıñ bärimenen qoş aytısıp,
Tapqanda aqılıñdı sonda süyin.

Tañjarıq murasınıñ nazar awda­rwğa turar­­lıq tağı bir tusı – onıñ zamana twra­lı­­ oy­­-tol­ğam­darı. Ğabït Müsirepovtiñ «Zaman­ degen bir künde ornap, sol küni-aq bar­ maz­mu­nın ayqındap beretin bazar emes, ulı da uzaq surıptalatın kezeñ. Onıñ dilin-di­ni­nen bastap fïlosofïyalıq mazmunın bir künde uğınw qïın», – degen tujırımına süyensek, aqınnıñ öz däwiriniñ tabïğatın däl tanıtwı ömirlik täji­rï­be­si­men jäne tağdır-talayı­men sabaq­ta­sıp jatqanın köremiz. Bükil ğumı­rın ult muratı üşin küres­ke ar­na­­ğan­ Tañjarıqtıñ kör­gen­­ qïın­dı­ğı men keşken azabı onıñ zamana sïpatı twralı naqtı tüsinigin qalıp­tas­tırdı. Onıñ aynaladağı dünïe twralı ustanımı («Dünïe bir dïirmen tur­ğan zırlap, Adamzat sol zawatqa kel­gen­ qonaq»), tir­şi­lik zañdılıqtarı twra­lı­ tu­jı­rı­mı («Jügirseñ jazığında müdirmesten, Jatasıñ qïyasında jäne qulap»), qwanış men qay­ğı­nıñ arasalmağı twralı közqarası («Birewler sayrandasa tamaşalap, Birewler azap şegip ötti jılap») berik ornıqqan. Ol ömirdiñ qubılıstarın özinşe zerlep-zer­de­lep,­ özgeşe oy tüyedi:

Kwäşi talay ğasır ötti sırğıp,
Jıldı jep, aydı asap, kündi twrap.
Adamzat ğasır boyı qwğanımen,
Jetkizbey kele jatır dünïe zırlap.

Bayansız dünïe, opasız jalğan sarını Tañjarıq öleñderinde sät sayın uşırasadı. Tağdırdan körgen teperişi, öktem jüyeden körgen qorlığı men zorlığı oğan ustaranıñ jüzindey awdarılğan dünïeniñ bolmısın bılayşa keyiptetti: «Dünïe alsa seni wı­sı­ña,­ Sïyar ma az nesibeñ ıdısıña». Al onıñ «Awmalı, opası joq – jalğan dünïe, Biz turmaq burın­ğıdan qalğan dünïe» tujırımı so­naw­ jı­raw­lar däwirinen tamır­ tartıp kele jatqan «Biz tügili burın­ğıdan qalğan qonıs» uğı­mın eske saladı.

Zamannan köñil tarığıp…

Tañjarıq Joldıulı şığar­ma­şı­lı­ğında özi ömir sürgen zama­na­nıñ beynesi ayqın körinis taptı. Ärbir aqın bastan keşken­ däwirin öz qabıldawı boyınşa­ tüysinedi. Oğan tağdırınıñ teperişteri men ömiriniñ ötkel­derine oray bağa beredi. Şortanbay men Äbwbäkir sekildi qïındıq qıspağında qal­dır­ğan zamandı aqırzamanğa teñew ürdisi Tañ­ja­rıq­ta da uşırasıp qaladı. Biraq Tañjarıq olar sekildi dinï baylamdardı köp tïyanaq ete bermeydi, «zaman aqır» sözin awır­t­palıq, beynet mağınasında qoldanadı:

Tüskende basqa sonda zaman aqır,
Mañına jan jwımay, bolıp paqır.

Nurımğa qaldı tüsip aqır zaman,
Balasınan ayırılıp boldı jaman.

Qïya jolğa jaqındap kele jatır,
Boran şıqtı bolğanday zaman aqır.

Zamananıñ zawalın qalıñ tumanğa teñew – qazaq aqındarınıñ bira­zın­da bar ürdis. Abay «Kök tuman – aldımdağı keler zaman, Ümitti säwle etip köz köp qadalğan» dese, Äbwbäkir Kerderi «Tuman bastı zamandı, Biz zamanğa ne qıldıq?» dep küyinedi. Zamana­ dağ­da­rıs­qa tüsken sättegi «tuman» jäne «adasw» uğım­darı Tañjarıq poezïyasın da ayşıq­­tay­dı.­ Ol «Bizdiñ kün – qara tuman, jığa-jılaw, Ağızıp eki közdiñ jasın bulaw», – dep el qasi­re­tin tanıtadı, «Ornağan tuman bastağı, Tura ma tünep, köşe me?», – dep belgisizdik ahwa­lın uqtıradı. Tañjarıqtıñ «Dünïe äle­mine sozamın qol, Adasqan men bir ğarip taba almay jol. Torlanıp bizdiñ basqa tüsti tuman, Ayıqsın aldağı kün, tilegim sol», – degen tolğamı Mäşhür Jüsiptiñ «Aşılmay bası­mız­dan tuman bastı, Sol üşin jol taba al­may­ jurt adastı», – degen öleñ joldarımen ündesedi. Sonday-aq, aqın jırlarında zamana beynesi «awmalı zaman» («Köz körip esti­gen­di kele jatır, Awmalı zaman eken kel­gen­ bul­ bir»), «aybat zaman» («Bir aybat kele jatqan zaman edi, Turdı da bolıp ketti üstin-astı»), «köbiktey kölbeñdegen zaman» («Köbiktey sw betinde kölbeñdegen, Qalıp tur­ köñil şirkin zamanadan»), «kökirekke şer­ bay­la­ğan zaman» («Köp zaman kökirekke şer­ bay­la­nıp, Eriksiz elden alıs jerdi ayna­lıp»), «tapşı zaman» («Asıldıñ kim­ ta­nı­mas naq sıylığın, Zamannıñ körip tur­mız­ tap­şı­lı­ğın), «kelmeske ketken zaman» («Ol zaman kelmeske endi ketti deymin, Toqtatıp aqılğa kön kepti deymin») tirkesteri arqılı sïpat­ta­ladı.

Tañjarıq keyiptegen zaman – qayğı-qasi­ret­tiñ («Zamannan köñil tarığıp, Qayğı men künim keşe me?»), dağdarıs pen­ şara­sız­dıq­tıñ («Zamanıñ qanday boldı, qayran halqım, Jürekti kernep aldı sarı­sw jalqın») kezeñi. Qorlıq pen qarsılıq, kek pen könbistik, tözim­di­lik pen därmensizdik aqın jırlarınıñ ön boyınan anıq añğarıladı. Tañjarıqtıñ zarı jeke bastıñ zarı deñgeyinen şığıp, halıqtıq zarğa ulasıp ketedi: «Zarlasam qan­şa egilip, Kim esirkep, kim uğıp, Kim estïdi ünimdi?!».

Qazaq poezïyasındağı zar zaman aqın­da­rı­nıñ­ ülgisimen ötkendi ayawlı, keşegini qadirli etip körsetw ürdisi Tañjarıqta da bar. Ötken ömirin oyğa alıp, jer-sw attarın sanamalap, sağı­nışpen jırlağan tolğawları Murat Möñ­ke­ulınıñ äygili «Sarıarqa» dastanın eske tüsiredi. Qonıstıñ qayğısın bederlegen Murat aqın men eldiñ ahwalın zerdelegen Tañjarıq aqınnıñ ündes tolğawlarınan üylesimdilik tabıladı. Zar zamannıñ aytwlı jır­şı­sı: «Taysoyğan, Oral boyı ösken jerim, Kindigim, kirim jwıp, kesken jerim. Qur­bı­men jağalasıp birge jatıp, Jartı qurt tatw künde jesken jerim», – dep terme­let­se, Tañjarıq aqın: «Aq ïrek, Qara şat pen pen qayran Qaynar, Balşığın şalpılda­tıp keşken jerim. Sarı ağaştı, Sarı şoqı, Eski qora, Kendirin arşıp alıp, esken je­rim»,­ – dep­ tol­ğa­nadı. Murat: «Küz bolsa qonwşı edik Qarakölge, Aşılı eki jağı jay­lı­ jerge» dep ötkenge oy jiberse, Tañjarıq: «İzdep jürip, kekilik, qırğawıldı, Ketwşi ek keybirewin urıp alıp», – dep öziniñ jastıq şağınıñ säwleli sät­te­rine üñiledi. Aqınnıñ: «Odan da Künes tipti arı qaldı, Qas, Tekes,­ Qarabwra, bäri qaldı», – dep qapa­la­nwı da qonıstıñ qutsızdığın oylap küyzeliske tüs­ken­ zar zamandıq tujı­rım­darğa jaqın keledi. Munıñ bäri – halıqtıq jır dästüriniñ, öleñ ülgi­si­niñ birkelkiliginiñ jäne zamandı sezinw ortaqtığınıñ körinisteri.

Zamananıñ zawalı kömeskilegen tulğanı izdew («Ösirgen söytip bağıp ana qayda? Qor­ğa­ğan bawırın­da pana qayda?»), onı ötkenniñ ayawlı körinisi dep bağalaw («Jaqsı eken sol zamanım endi oylasam, Muñayam, wa darïğa-ay, eldi oylasam. Qasiret, qalmas qayğı, tawsılmas dert, Köñilge ketpes bolıp keldi oylasam») – Tañjarıqqa tän bay­lam­-bayıptamalar. Bul – özindik ay­şı­ğımen daralanğan aqınnıñ para­­sat­­tı poezïyasınıñ qazaq tarï­hı­men tamır­las­tı­ğınıñ, qazaq äde­bïe­tiniñ işki damw ürdisimen tığız baylanıstılığınıñ ayqın körinisi.

El bolıp esiñdi jï, endi qazaq

Tañjarıq şığarmaşılığında zamana ıñğayında ösip-jetilgen däwir adamınıñ da beynesi bar. Aqın eldi jolğa salwğa tïis serkelerden tüñiledi («Dünïe neşe türli özgerip tur, Bastawşıñ jalğan, jala sözge erip tur»), olardıñ jurttı qanap otırğanına nalïdı («Bul künde biz qayğıda, qwlar aman, Halıq­tıñ may qaynatqan töbesine»), öz tağd­ı­rı­na küyinedi («Kez boldı azat basım, mun­day­ halğa, Eriksiz jetektedi uqsap malğa»), töñi­re­gin­degi söz uğatın ağayınğa zarın aytıp şağı­na­dı («Jalğanda bizdey muñlı adam bol­mas,­ Ayırılıp elden tiri baylanğan şer»).

Aqın öz ultınıñ kemşiligin körip janı aşïdı, olardı ağartwşılıq ïdeyanı ustanğan qazaq aqındarınıñ oy-tujırımdarımen jiger­len­di­redi, Qazaqtıñ namısın jırımen janïdı. Halqınıñ rwhın köte­rwge umtılğan Mirjaqıptıñ usta­nı­mın eske saladı («Ja­zıl­­dı­ Mirjaqıptan: «Oyan, qazaq», Eskerdi onı qaşan noyan qazaq. Ornına oyanğannıñ uyqı salıp, Qaldıñ ğoy şï tübinde qoyan qazaq»), Şäkärimniñ ultqa arnalğan ulağatın uq­tı­rwğa tırısadı («Taraldı Şäkärimnen «Qazaq ayna», Qay qazaq onı oqıp, aldı payda?»), Ibıray Altınsarïnniñ oqw-bilimge şaqır­ğan önegesin oyğa tüsiredi («Oqı dep Altınsarïn aytqanımen, Oqwdı tastap qazaq ay­ran­dı alğan»). Qazaqtı keyip otırıp ser­pil­tw, sınap­ otırıp şïratw jağınan Abay­men­ sa­baq­ta­sıp jatatın Tañ­ja­rıq keler kün­nen­ jaqsılıq kütedi. Torığwın tal­pı­nıs­qa, küy­zelisin umtılısqa jeñdiredi.

Biri men sol qazaqtıñ jürgen azıp,
Qurğaqtan sw taba almay qudıq qazıp.
Tüzelip endi qazaq el bolar dep,
Ümitpen asqar tawday ketem jazıp.

Tığırıqtan şığwdıñ jolı sananı oya­tıp,­ bilimge jetelewde dep bilgen Alaş ağar­tw­şı­la­rı sekildi Tañjarıq ta öz ultın birlikke, ilge­ri­lewge şaqıradı. Onıñ bul twra­sın­dağı «Tasta da nadandıqtı kel, qatarğa, El bo­lıp­­ esiñ­­di jï, endi qazaq», – degen oy-tujı­rı­­mı qazaq qoğamınıñ dertin tamırşı­day­­ tap basqan Ğumar Qaraştıñ «Uyqı qan­dı, turalıq, Turıp keñes quralıq», – de­gen­ ul­tı­na arnağan ula­ğattı uranımen ün­des­tik­ tabadı. Tañjarıq şığarmaların jïnap-bastırwmen aynalısqan Tilewjan Saqa­lov eñbekterinde de, aqın murasın ult-azat­tıq­ bağ­dar­ ayasında qarastırğan Düken Mäsim­han­ulı­nıñ zerttewinde de, erkindikti añsawdıñ, el müddesin qorğawdıñ mısaldarı köptep kel­ti­riledi.

Qazaq ädebïetiniñ tulğalı ökili Tañjarıq Joldıulınıñ zaman beynesi, däwir adamı twralı oy-tujı­rım­darı öz tağdırımen de, el tağdı­rı­men de berik sabaqtasıp jatır. Onıñ öleñ-jırların özge elde qonıs tepken ağayınnıñ körkem tilmen kestelengen şerli şejiresi dep tanığanımız jön.

Tañjarıqtıñ tağdırı – täwel­siz­dik­ üşin tınbay küresken tuğırlı tulğanıñ tağdırı.
Tañjarıqtıñ tağdırı – awır azap, bitpes beynet körse de qay­sar­lı­ğı­nan tanbağan qazaq aqınınıñ tağdırı.
Tañjarıqtıñ tağdırı – töske tüsse de jan­şıl­may­tın, tezge tüsse de­ sar­qıl­may­tın qasïet­ti qazaq jırı­nıñ tağdırı.
Tañjarıqtıñ tağdırı – mıñ ölip, mıñ tiril­gen qazaqtıñ öz tağdırı.
Tañjarıqtıñ tağdırı – öşpeytin ömirdiñ, ölmey­tin öleñniñ sïmvolı.

Bawırjan OMARULI

Pikir jazw

Poçtañız jarïyalanbaydı

two × one =