«Qaratereñ val'si» – arqawlı amanat

0 184

Awıl – qazaqtıñ qasterlisi. Altın bastaw.
Deni durıs, estiniñ bäri – tüp-törkinine ğaşıq, süyispen. Al oğan arnap munşalıq kelisti kitap tüze bilw – baqıt. Bilwimizşe, bul äzir – Bawırjan Omarulınıñ basına bitken baqıt.

«Qaratereñ val'si»! Romantïka tunğan semantïka.
Materïaldıq turğıdan qarasaq, şap-şağın kitapşa. Qaltağa süñgite salıp, jolüsti-jöpeldemede oñay oqıp tügesesiz. Bälkim, qaytalap ülgerersiz.
Qolımızğa tïgendegi alğaş äseri tüptelip, bettelwinen twındadı. Obalı ne kerek, jigitter kitap bezendirw mädenïetin «bezildetip» jibergen eken.
– Pişin şe?
– Qazirgi tañnıñ eñ jazılımdı äri oqılımdı janrı – esse men kündelik pe dersiñ?! Jaña şığarmada osınaw qos qaptal keñ qamtılğan desek, qatelespespiz. Älbette, oqırman jazbalardıñ ay-künin, jılın tappay, kündelik twralı pikirimizdi jay «kökw» dewine bolar, bir qarağanda. Biraq esse ekeni anıq.
– Mazmun şe?
– Awıldı añsaw, ardaqtaw gïmni.
Kitap körmegen Aral ma?! Alayda jañaşıl twındı – Araldı qayta toltırmağanımen, köñildi lıq toltırar dünïe. «Qoy körmesek te, eşkili baydıñ qızımız» demekşi, «Qaratereñ val'sindegi» jayttar – öz basımızğa etene tanıs taqırıp. Jeri alıs, jeli basqa bolğanımen, balıqtıñ äni – bizdiñ de än. Sondıqtan büginde swdağı balığınan jağadağı awlawşısı köptey awılımızdı tağı bir märte oy eleginen ötkizdik.
«Awıldastıñ tayın» ulıqtaw, qayran muğalimniñ mañday terin tarazılaw, topıraqtas birtwardıñ bäsin bilw, äz äzilmen jeñgeni janap ötwdiñ, keşe men keleşekti selbestirwdiñ eren ülgisin körgendeymiz…
Twğan jerge tw tigwdiñ türi köp. Avtor azamat atawlığa awılınan şalğay şıqsa da, alapat sezimderdi saqtawdı amanat etkendey.

Erbolat QAMEN

Pikir jazw

Poçtañız jarïyalanbaydı

17 − nine =