Қаланың қазағымыз

0 109

Бұрын қалаға барып тұру қор­қынышты тәрізді еді. Әсіресе, Алматы ауылдан келген ағайынға ала­бөтен көрінетін. Өзге елдің қаласы сияқтанатын. «Онда тұру үшін тіл білу керек. Орысша. Тізе­ден түсіріп, ұзын кимеу керек. Ауылдан келгеніңді білдірмеу керек» деп жататын үлкендер. Әйтпесе өзін сырттай ақсүйек етіп қалыптастырған өзге ұлт өкілдері түтіп жейтіндей көрінетін.

Кейін егемен ел болдық. Көп­шілік әлі «ертеңгі күніміз не болады?» деген қорқыныш пен кү­мәннан арыла алмай жатқанда-ақ Елбасымыз Нұрсұлтан Назарбаев астананы ауыстыру мәселесін көтерді.

Бұны, әрине, бәзбіреулер Елба­сымыздың жеке мүддесіне балады. Тіпті, «Пайғамбарымыз Мұхаммед (с.ғ.с.) өзінің атын шығару үшін қала салдырмаған» деген секілді пікірлер де айтылды. Ал бұрынғы жүйе мен қалыптасқан қоғамды өзгерткісі келмегендер экономикалық ахуалдың тө­мен­дігін алға тартып, тәуелсіз елдің жаңа қадамына кедергі келтіруге ты­рысып-ақ бақты.

Осы жағдайға қарап, ел ордасын Ақмолаға көшіру Елбасымыздың ерлігі екенін мойындамау мүмкін емес. Бүгінде Арқадан әсем Астана бой көтерді. Мұнда әлемнің түкпір-түкпірінен туристер ағылып келіп жатыр.

Ең бастысы, Астана «қазақша сөйлейді». Мұнда кез келген мекемеге барсаңыз, сізге мемлекеттік тілде қызмет көрсететіндер бар. Өз тіліңде сөйлеп, өзіңнің ата-бабаңнан қалған мәдениетке қа­ныққан соң, бұл қалада қалай же­тім­сірейсің? Жоқ, Астана – біз­дің бәріміздің туған қаламыз.

Осы қалада ХХІ ғасырдағы қазақ менталитеті қалыптасып келеді.

Елордада, байқасаңыз, той-жиындар да, тұрмыс-салт нышан­дары да сұрыпталу үстінде. «Заманына қарай заңы» демекші, бүгінгі уақыт талабына сай салт-дәстүрлері жаңарып, жаңғыра бастаған қалың қауым өзінің жаңа ғасырдағы өзгеше бет-бейнесін жасай бастады.

Бұл қаланың адамдарынан әсі­ресе еркіндік, қаланы өзімсіну байқалып тұрады. Астанадағы әр қазақ бұл қаланың өз қаласы, өзінің тәуелсіз елінің астанасы екенін сезінеді. Ал Астананың тар­тымдылығының арқасында бү­кіл Ақмола облысы қазақылана бас­тады деуге болады. Ол көршілес жатқан облыстарға да әсер ететіні даусыз.

Астананы өз басым шексіз сүйе­мін. Бұл қала – біздің жеріміздің кіндігі. Сондықтан, бүкіл елімізге Астананың ықпалы бірдей.

Бұл қалада тұратын өзге ұлт өкіл­дері де ел мен жердің, осы қаланың иесі қазақ екенін жақсы сезінеді. Бүгінде елордадағы мемлекеттік қызметтегі өзге ұлт өкілдері қазақ тілін біледі. Қазақтың тілін білу осы мемлекеттегі азамат­тардың бәрінің ортақ міндеті екенін түсінеді.

Астанада, расында, ұлттық салт-дәстүр, тарих, жалпы ұлттық ұғым­дардың жаңғыруы байқалады. Алайда, қазақ мәңгілік киіз үйде отыруға, қыздары шұбатып ұзын қос етек көйлек киіп, ұлдары жел­біретіп шапан жамылып өтуге жаралмаған. Сондықтан да, жан-жүрегімен қазақ болып туған қауым мұнда ұлттық модер­низа­цияланудың үлгісін көрсетіп отыр деуге болады.

Астана еңсе көтерер ескерт­кіш­­терге бай. Талай тарихи тұл­ға­ларымыз тіріліп келіп, осы қа­лада, бүгінгі ұрпаққа жөн сілтеп тұрғандай көрінеді. Көшелеріне тарихи атаулар берілді. Бір сөзбен айтқанда, Астанада Қазақстанның жиынтық бейнесі жасалған.

Сол ескерткіштердің ішінде ең айтулы, ең қастерлі екі дүние бар. Оның біреуі – Есілдің сол жа­ға­лауындағы жаңа қалада орна­ласқан «Қазақ елі» монументі де, екіншісі – «Мәңгілік ел» қақпасы. Елордада осындай ескерткіштер болуының өзі қазақ елінің үлкен мұраттар ұстанған тәуелсіз мемлекет екенін айтпай ұғындырады.

Әйгерім СЕЙІТМАТ,
Л.Гумилев атындағы
Еуразия ұлттық университетінің студенті

Пікір жазу

Почтаңыз жарияланбайды

5 × 2 =