وكپەمىزدى قاقتىرۋ كەرەك سياقتى…

0 446

باس اۋىرسا تاۋىپتەردى
الىپ كەلىپ باقتىرارسىڭ.
جىن-بالەكەت قاشتى دەپ
وكپەمەنەن قاقتىرارسىڭ.
جاقسىدان تۇمار الىپ
موينىڭا تاقتىرارسىڭ،
تۋرا قۇرىق سالعان بولسا
دەرتكە شيپا تابىلار ما؟
شورتانباي جىرلارىن وقي وتىرىپ، وكپەنىڭ دە ەمدىك قاسيەتى بولعان ەكەن-اۋ دەگەن ويعا كەتتىم. بۇگىندە مۇنداي ەم جاسايتىندار جوق شىعار، تۇيمەدەي دارىگە تابىنىپ وتىرعان كەزىمىز عوي. دەسە دە، اراسىندا وكپەمىزدى قاقتىرىپ تۇرعاننىڭ زيانى جوق-اۋ. مەن ءوزىمىزدىڭ «وكپەمىز» تۋرالى ايتىپ وتىرمىن. جاقىندا كارانتيننەن امان شىققان اپامىز تەلەفون شالدى. ءسوز اراسىندا «ءبىر تۋىسىم قالايسىز دەپ حابارلاسپادى» دەپ مۇڭىن شاقتى. «قاپ-اي، ءحالىن بىلۋگە ءتيىستىنىڭ ءبىرى مەن ەدىم عوي» دەپ، ءىشىم قىلپ ەتە قالدى. اپامىزدىڭ جاقىندارىنان قولداۋ كۇتەتىنىن ەستەن شىعارىپ، ءوز باسىمىزبەن بولىپ كەتىپپىز. سول كەزدى ويلاسام، اۋا جەتپەگەندەي ءوزىمنىڭ دە وكپەم قىسىلادى. ءبىر جاقىنىمىزدى جەر قوينىنا بەرىپ، ەندى ءبىرى ءبىر جۇتىم اۋاعا زار بولىپ جاتقان كەزى. سونداي قيماسىمىزدىڭ سىرىلداعان ۇنىمەن زورعا ايتقان «ريزا بولىڭدار» دەگەن جازباسى كەلگەندە شوشىپ كەتتىك. دەرەۋ اعايىن-تۋعانمەن حابارلاسىپ، جاعدايعا ارالاستىق. «نە بولدى؟» «تىرلىك بولعان سوڭ دەپ» اقتالىپ جاتامىز، ءبىر تۋىسىمەن اراسىندا الا مىسىق ءجۇرىپ وتكەنىن بىلەتىنبىز. بولماس دەپ سول اعايىنىمەن سويلەستىم، «وسىلاي دا وسىلاي». داۋعا قيسا دا، اجالعا قياتىن با ەدى، دەرەۋ ول دا حابارلاسىپ، ءبارىمىز جابىلىپ ىزدەپ جۇرگەن كەرەك ءدارىسىن دە ءوزى تاۋىپ بەردى. بۇل ارەكەت اۋرۋدان قالجىراعان تۋىسىمنىڭ دا كوڭىلىنە ءۇمىت بەرىپ، «وكپەم كەتتى، ەندى جازىلاتىن شىعار» دەگەن جازباسى كەلدى. شۇكىر، قازىر ءبارى جاقسى.
جاقىندا تاعى ءبىر قۇربىم تەلەفون شالدى. «باسقانى كەشىرسەم دە ونى كەشىرمەيتىن شىعارمىن» دەپ يت جىلىندا بىرەۋگە كەتكەن وكپەسىن ايتتى. ۇندەمەي تىڭداپ وتىرمىن. قانداي اۋىر. ءيا، وكپەدەن اۋىر نارسە جوق ەكەن. قوينىمىزعا تىعىپ الىپ، كوزدىڭ قاراشىعىنداي ساقتاپ ءجۇرمىز. لاقتىرىپ تاستاۋ ويدا جوق. ەسەسىنە قايتا-قايتا ۇرلەپ، سانادان كەتىپ بارا جاتقان قالپىنا جان ءبىتىرىپ قويامىز.
ارينە، اركىمنىڭ ءوز وكپەسى وزىنە. الايدا الدىمىزدا كۇز كەلەدى، تاعى دا كەسەل اينالىپ سوعىپ، ءالسىز جەرىمىز وكپەدەن سوعا ما دەگەن قورقىنىش تا جوق ەمەس. قۇداي شيپاسىن بەرمەيمىن دەسە، وتكەن ماۋسىمدا شيەتتەي قىرىلعانداردان جانىمىز ارتىق ەمەس. ەندىگى جەردە بۇل تىرلىكتە جيناپ العان «وكپەمىزدى» وتەرىمىزدە الىپ كەتپەيىك. وكپەمىز جەڭىلدەسە، كىم بىلەدى، وكپەنىڭ دەرتى دە اينالىپ وتەر.

پىكىر جازۋ

پوچتاڭىز جاريالانبايدى

thirteen − 2 =