«Astana aqşamı»
El jüregi – elorda şejiresi

Törinde tur Aqorda

Jır arqawı - Astana

0 41

ASTANA – ARW QALA

Qalqaman SARÏN

Astanam! Arw qalam, asqaq ordam,
Qalıñ jurt, qazağıma qaqpa bolğan.
Tw ustap, tulpar mingen babalarım,
Bermegen el namısın jatqa qoldan.

Bozoğım, bozbetkeylim, baqqa oranğan,
Tarïhtıñ qoynawınan tapqan oljam.
Bayandı baqıtımnıñ bastawınday,
Aynaldıñ Astanağa appaq arman…

Jar bolıp Jabbar Ïe jalğız ğana,
Ğasırğa ayaq bastıq al biz jaña.
Surlanıp sırt aynalğan swıq közder
Qaraydı äli sağan säl qızğana.

Köş keldi Qaraötkelge ör tulğalı,
Keñesin erlerimniñ el tıñdadı.
Tulğası boy köterdi Han Keneniñ
Jarasıp jarq-jurq etken er-turmanı.

Erteñiñ ultın süygen ulıña sın,
Qaşanda erkindiktiñ qunı basım.
Kerilip kerbez dalam kösiledi,
Sezinip bostandıqtıñ şuğılasın!

San ğasır armandağan Alaş babam,
Jalğandı jalt qarattı
jaña Astanam.
Birlikti bayraq etip bolaşaqqa,
Barayın, wa, Jaratqan, jol aş mağan!

QÏYALIÑDAY SAMĞAYDI

Kädirbek QUNIPÏYAULI

Şat qwanış sıylağan
Kärige de, jasqa da.
Quşaq jayıp tur mağan
Äsem qala – Astana.

Araladım ertemen
Arman bolğan qalanı.
Ortasında erke özen –
Esil ağıp baradı.

Ujmaq şahar uqqanğa,
Uya sıylar ul-qızğa.
«Bäyterekke» şıqqanda
Töbeñ tïer juldızğa.

Tañğaldırmay qoymaydı
Sonşa säwlet, sonşa tür.
Qïyalıñday samğaydı
Ertegi bop Han Şatır.

Törinde tur Aqorda,
Bayırqalap barşa baq.
Toğısadı san arna
El tilegin arqalap.

Külimdeydi şattana
Külli elimniñ tilegi.
Äsem qala Astana –
Qazaqstan jüregi!

JULDIZDAY JANĞAN

Esengeldi SÜYİNOV

Nurlantqan ömirdi,
Körkeytken öñirdi.
Än qılıp, jır qılıp,
Şalqıtqan köñildi,
Kïeli meken – astanam meniñ!

Añsatqan meni,
Tamsantqan meni.
Jıraqqa ketsem,
İzdedim seni,
Juldızday janğan – astanam meniñ!

Asıqtım sağan,
Ğaşıqpın sağan.
Möp-möldir mahabbat,
Sıyladıñ mağan,
Ayawlım meniñ – astanam meniñ!

Tolqïdı janım,
Ağadı qanım.
Qızıqtap jürem,
Esildiñ mañın,
Armanım asıl – astanam meniñ!

ERTEÑİM BÜGİNİMNEN BASTALADI

Gülsana TİLEWBEKOVA

Eske alsam aybarımdı – Astananı,
Töl rämiz – sodan tek bastaladı.
Törtkül dünïe tügeldey tanıdı ğoy,
Qazaqqa bolğan qazir bas qalanı.
Qazağımnıñ qaşanda asqaq äni,
Astananı ayşıqtar jastar äli.
Salıp bergen Nurağam nurlı jolmen,
Bolaşağım büginnen bastaladı.
Kökoray şalğın, kök beldi,
Eske alsañ sonaw ötkendi.
Qazağım meniñ qayısıp.
Qïınşılıq bastan köp kördi,
Ötkenniñ endi bäri artta qaldı.
Jırlayın Astananı, bas qalanı,
Erteñim büginimnen bastaladı,
Elimniñ maqtanışı – asqaq äni.
Astananıñ şırqalsın asqaq äni,
Öziñde twıp-ösken jastar jalın.
Erteñi kemel eldiñ keleşegi,
Erteñim büginimnen bastaladı.

EWRAZÏYA JÜREGİNDE

Aqbota HAMÏT

Boy kötergen erke Esil jağasında,
Ğïmarattar bar onda jarasımdı.
Körkine teñ kelerdey jer betinde
Qalanı munan artıq tabasıñ ba?!

Nur sebelep jastardıñ sanasına,
Alıp qoyğan tarïhtan bağasın da…
Ümittenip qaraymız biz jolına
Aynalar dep bolaşaqtıñ qalasına!

Ğajayıptar orın alğan bul elimde
Azamattar öswde «tiregim» der.
Maqtanışpen aytamız bizder bügin
Astana – Ewrazïyanıñ jüreginde!

Pikir jazw

Poçtañız jarïyalanbaydı